วันเวลาเป็นสิ่งที่ได้มาโดยง่าย ผ่านพ้นไปเร็ว และเรียกกลับคนมาไม่ได้ วันหนึ่งคืนหนึ่งจะมีคุณค่ามากน้อยเพียงใดมีวิธีวัดง่าย ๆ คือ วัดที่ความสุขกายและสุขใจ
แต่การแสวงหาความสุขในภาวะสังคมปัจจุบัน ไม่ใช่เรื่องง่าย ความล้ำหน้าทางเทคโนโลยีเข้ามามีบทบาทในชีวิตประจำวันมากขึ้น ทุกสังคมต่างยื้อแย่งแข่งขันให้ได้มาซึ่งความเจริญทางด้านวัตถุ ซึ่งนับวันจะเป็นอัตราส่วนแปรผันกับการเจริญทางด้านจิตใจให้ลดน้อยถอยลงไปทุกที เพราะขณะที่โลกหมุนไป ประหนึ่งว่านำความทุกข์ เซ็ง เครียด เบื่อ กลุ้ม จากเรื่องราวต่าง ๆ ถาโถมเข้ามารุมเร้าไม่หยุดหย่อน
แล้วความสุขที่แท้จริงนั้นอยู่ที่ไหน มีลักษณะอย่างไร จะสามารถเข้าถึงได้ด้วยวิธีการใด คือคำถามที่ใคร ๆ พยายามค้นหาคำตอบ ทั้งบ้าน รถ เงินทอง ชื่อเสียง เกียรติยศ หรือการเข้าไปนั่งอยู่ในดวงใจคนที่รัก...คือความสุขที่แท้จริงใช่หรือไม่
หลายคนเดินทางไปถึงเป้าหมายที่ตั้งใจไว้แต่ต้น แต่คำตอบที่ได้ คือ ยังไม่ใช่ คนไม่น้อยแม้มีเงินร้อยล้านก็ยังไม่มีความสุข ดิ้นรนค้นหาไม่หยุดหย่อน ไม่สามารถแยกแยะได้ว่าอะไรคือความอยาก อะไรคือความต้องการ อะไรคือสิ่งจำเป็นที่ขาดไม่ได้ หรือขาดได้ ปล่อยให้ใจดวงนี้อยู่ในภาวะไร้การควบคุมต้องตกเป็นทาสอารมณ์ที่ถมไม่เต็มอยู่เสมอ และนี่คือสาเหตุว่า ทำไมเราต้องพบกับความทุกข์อยู่ร่ำไป
ทั้งนี้เพราะการกระทำต่าง ๆ ไม่ว่าดีหรือร้าย ล้วนเป็นผลมาจากความคิดทั้งสิ้น ใจเป็นของเราจึงเป็นสิ่งที่ควรถูกพัฒนาเป็นอันดับแรก ด้วยถือเป็นทรัพยากรอย่างเดียวในตัวมนุษย์ที่ทรงคุณค่าที่สุด แต่เป็นธรรมดาว่าใจนี้มีปกติขึ้นลงไม่คงที่ การที่จะสามารถรักษาความดีให้มั่นคงได้ ไม่มีอะไรเทียบเท่า
การทำสมาธิ พุทธวิธีการสร้างพลังใจที่ได้ผลอย่างยอดเยี่ยม...
แต่การแสวงหาความสุขในภาวะสังคมปัจจุบัน ไม่ใช่เรื่องง่าย ความล้ำหน้าทางเทคโนโลยีเข้ามามีบทบาทในชีวิตประจำวันมากขึ้น ทุกสังคมต่างยื้อแย่งแข่งขันให้ได้มาซึ่งความเจริญทางด้านวัตถุ ซึ่งนับวันจะเป็นอัตราส่วนแปรผันกับการเจริญทางด้านจิตใจให้ลดน้อยถอยลงไปทุกที เพราะขณะที่โลกหมุนไป ประหนึ่งว่านำความทุกข์ เซ็ง เครียด เบื่อ กลุ้ม จากเรื่องราวต่าง ๆ ถาโถมเข้ามารุมเร้าไม่หยุดหย่อน
แล้วความสุขที่แท้จริงนั้นอยู่ที่ไหน มีลักษณะอย่างไร จะสามารถเข้าถึงได้ด้วยวิธีการใด คือคำถามที่ใคร ๆ พยายามค้นหาคำตอบ ทั้งบ้าน รถ เงินทอง ชื่อเสียง เกียรติยศ หรือการเข้าไปนั่งอยู่ในดวงใจคนที่รัก...คือความสุขที่แท้จริงใช่หรือไม่
หลายคนเดินทางไปถึงเป้าหมายที่ตั้งใจไว้แต่ต้น แต่คำตอบที่ได้ คือ ยังไม่ใช่ คนไม่น้อยแม้มีเงินร้อยล้านก็ยังไม่มีความสุข ดิ้นรนค้นหาไม่หยุดหย่อน ไม่สามารถแยกแยะได้ว่าอะไรคือความอยาก อะไรคือความต้องการ อะไรคือสิ่งจำเป็นที่ขาดไม่ได้ หรือขาดได้ ปล่อยให้ใจดวงนี้อยู่ในภาวะไร้การควบคุมต้องตกเป็นทาสอารมณ์ที่ถมไม่เต็มอยู่เสมอ และนี่คือสาเหตุว่า ทำไมเราต้องพบกับความทุกข์อยู่ร่ำไป
ทั้งนี้เพราะการกระทำต่าง ๆ ไม่ว่าดีหรือร้าย ล้วนเป็นผลมาจากความคิดทั้งสิ้น ใจเป็นของเราจึงเป็นสิ่งที่ควรถูกพัฒนาเป็นอันดับแรก ด้วยถือเป็นทรัพยากรอย่างเดียวในตัวมนุษย์ที่ทรงคุณค่าที่สุด แต่เป็นธรรมดาว่าใจนี้มีปกติขึ้นลงไม่คงที่ การที่จะสามารถรักษาความดีให้มั่นคงได้ ไม่มีอะไรเทียบเท่า
การทำสมาธิ พุทธวิธีการสร้างพลังใจที่ได้ผลอย่างยอดเยี่ยม...